سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

73

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

بزى است كه در سال دوم داخل شده باشد و اگر بچه شتر است مىبايد در سال ششم وارد شده باشد . قوله : أو ثنّى من غيره : ضمير در [ غيره ] به ضأن راجع است . قوله : و هو من البقر : ضمير به [ ثنى ] عائد است . متن : تام الخلقة ، فلا يجزئ الأعور و لو ببياض على عينه ، و الأعرج و الأجرب و مكسور القرن الداخل و مقطوع شيء من الأذن ، و الخصي ، و الأبتر ، و ساقط الأسنان لكبر و غيره ، و المريض ، أما شق الأذن من غير أن يذهب منها شيء و ثقبها و وسمها ، و كسر القرن الظاهر ، و فقدان القرن و الأذن خلقة و رض الخصيتين فليس به نقص ، و إن كره الأخير . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ديگر از واجبات و شرائط قربانى اين استكه حيوان مقصود بايد صحيح بوده و در خلقتش هيچ عيبى نباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : بنابراين حيوانى كه ( اعور ) است يعنى عيبى در چشم دارد اگرچه بداشتن لكه سفيدى باشد يا لنگ بوده يا به مرض جرب ( بفتح جيم و راء ، و آن عبارت است از مرض گرى يا عارضه‌اى كه بواسطه آن بدن حيوان سخت دچار خارش مىشود ) مبتلاء است مجزى نيست چنانچه اگر بعوارض و عيوبى همچون شكسته بودن قسمت داخلى شاخ ، بريده بودن گوش ، اخته بودن ، دم بريده بودن ، ساقط بودن دندانها بواسطه پيرى يا غير آن ، ابتلاء به مرض گرفتار باشد